نوجوانی فصل رویش جوانه است که نوجوان با انتخاب صحیح خودریشه های فکری و ایمان خود را محکم کرد.

 فصل تابستان این فرصت را برای نوجوان فراهم می سازد .پس تابستان تکرار روزهای تکراری و طولانی نیست آغاز فصل جدید زندگی نوجوان است.اگر میخواهید روزهای گرم تابستان را صرف وقت گذرانی نکنید و تجربه های رنگارنگ را کسب کنید و دوستان واقعی و استعداد های پنهان را کشف و چالش‌های های هیجان انگیز را خلق کنید با ما همراه باشید با ایده جذاب برای برنامه تابستانی نوجوان در این جا فرصتی برای پرسش و پاسخ و ماجراجویی ایجاد میکنیم.

تابستانِ پرواز؛ گذار از سرگرمی

به مهارت‌آموزیِ هدفمند

تابستان برای نوجوانان، فراتر از یک تعطیلی سه ماهه است؛ این فصل، یک «منطقه خاکستری» سرنوشت‌ساز است که می‌تواند یا به هدر رفتن وقت و انرژی منجر شود و یا به سکوی پرتابی برای آینده‌ای درخشان. اما چگونه می‌توان برنامه‌ای طراحی کرد که هم برای نوجوان جذاب باشد و هم برای والدین اطمینان‌بخش؟ پاسخ در یک واژه نهفته است: «تجربه‌گرایی».

نوجوان امروز از محیط‌های آکادمیک خشک و سخنرانی‌های یک‌طرفه گریزان است. او به دنبال جایی است که در آن «دیده شود»، «به چالش کشیده شود» و مهم‌تر از همه، «تأثیرگذار باشد». ایده‌ی اصلی یک برنامه تابستانی موفق باید بر پایه «پروژه‌محوری»بنا شود. به جای کلاس‌های متراکم و خسته‌کننده، بیایید تابستان را به یک «کارگاه بزرگ زندگی» تبدیل کنیم.

چرا پروژه‌محوری؟

وقتی نوجوان در یک برنامه تابستانی درگیر اجرای یک پروژه واقعی می‌شود – مثلاً طراحی یک اپلیکیشن ساده، ساخت یک مستند کوتاه درباره محله، راه‌اندازی یک کمپین خیریه یا حتی یادگیری یک مهارت فنی در کارگاه – ناخودآگاه وارد فرآیند حل مسئله می‌شود. در این مسیر، او شکست می‌خورد، دوباره تلاش می‌کند و یاد می‌گیرد که چگونه با هم‌سالانش کار تیمی کند. این همان جایی است که مهارت‌های نرم  مثل اعتماد به نفس، مدیریت زمان و تفکر انتقادی – شکل می‌گیرند؛ مهارت‌هایی که هیچ کتاب درسی‌ای نمی‌تواند به اندازه یک تجربه میدانی به او بیاموزد.

تلفیق معنویت، هنر و تفکر

برنامه تابستانی ایده‌آل باید «متوازن» باشد. نمی‌توان تنها بر آموزش‌های فنی تمرکز کرد و از نیازهای روحی و عاطفی نوجوان غافل شد. یک برنامه جامع باید شامل بخش‌هایی برای «تفکر عمیق» (مانند حلقه‌های گفت‌وگو پیرامون مسائل روز و مفاهیم اخلاقی) و «خلق هنری» باشد. هنر، چه در قالب تئاتر، عکاسی یا خوشنویسی، مجرای تخلیه هیجانات و ابراز وجود برای نوجوان است. وقتی این فعالیت‌ها با نگاهی معرفتی و جهان‌بینی درست گره بخورد، نتیجه فراتر از یک سرگرمی ساده خواهد بود؛ شخصیتِ نوجوان در این بستر، صیقل می‌خورد.

نقش مربیان؛ از معلم تا رفیق

در چنین برنامه‌ای، نقش مربی تغییر می‌کند. او دیگر تنها انتقال‌دهنده دانش نیست؛ او یک «تسهیل‌گر»  است. مربی باید کسی باشد که در کنار نوجوان بنشیند، به دغدغه‌هایش گوش دهد و با او هم‌فکری کند. این رابطه دوستانه و محترمانه، مهم‌ترین سرمایه هر برنامه تابستانی است.

سخن پایانی

والدین گرامی و برنامه‌ریزان عزیز، بیایید تابستان امسال را نه با هدف «پر کردن اوقات فراغت»، بلکه با هدف «کشف استعدادها» طراحی کنیم. نوجوانی که در تابستان، طعم موفقیت در یک کار گروهی را بچشد و در محیطی امن و شاد، ارزش‌های خود را بازشناسی کند، مهرماه را با انرژی و انگیزه‌ای مضاعف آغاز خواهد کرد. تابستان امسال را به فرصتی برای پرواز تبدیل کنیم؛ فرصتی که در آن، نوجوانان نه تنها چیزی می‌آموزند، بلکه «کسی» می‌شوند.

زندگــی یک پاداش است

نه یک مکافات 

فرصتی است کوتاه 

تا ببالی،بیابی،بدانی

بیندیشی،بفهمی و زیبا بنگری…

و در نهایت در خـاطره‌ها بمانی…

 احکام و شرایط نماز شکسته

در ایام تابستان ۱405

نماز به عنوان رکن اصلی اسلام، نیازمند توجه دقیق به صحت و بطلان است. در شرایط خاص محیطی یا بروز حوادث پیش‌بینی نشده، ممکن است نماز با نقص یا شکست مواجه شود. در سال ۱۴۰۵، با توجه به تغییرات اقلیمی و شرایط محیطی (مانند گرمای شدید تابستان که ممکن است بر تمرکز یا شرایط طهارت اثر بگذارد)، شناخت احکام «نماز شکسته» یا نمازهایی که به دلیل نقص در شرایط یا ارکان باطل شده‌اند، برای مکلف ضروری است.

 ۱. اقسام شکست در نماز

شکست در نماز را می‌توان از دو منظر بررسی کرد:

شکست در ارکان (بطلان ذاتی):اگر یکی از ارکان اصلی نماز (مانند رکوع، سجود یا نیت) از ابتدا انجام نشود یا باطل گردد، نماز از اساس ساقط شده و باید از ابتدا (اعاده) خوانده شود.

شکست در شرایط (بطلان پیرامونی): زمانی که ارکان نماز صحیح است اما شرایط لازم (مانند وضو، پوشش یا جهت قبله) از بین برود. در این حالت نیز نماز باطل است.

 ۲. شرایط اعاده و جبران نقص

در صورت بروز مشکل در حین نماز، مکلف باید بر اساس نوع نقص، یکی از دو مسیر زیر را طی کند:

1. قاعده فورا و تأخیر: اگر نقص در شرطی رخ دهد که نماز را در همان لحظه باطل می‌کند (مانند باز شدن لباس در صورت عدم وجود پوشش جایگزین)، مکلف باید بلافاصله نماز را از ابتدا آغاز کند.

2. شک در صحت نماز: طبق مبانی فقهی، اگر شک در انجام یک رکن یا شرط داشته باشیم، اصل بر «عدم» است؛ یعنی فرض بر این است که آن رکن انجام نشده و نماز شکسته تلقی می‌شود، مگر آنکه یقین به انجام آن داشته باشیم.

۳. ملاحظات خاص تابستان ۱۴۰۵

با توجه به شرایط اقلیمی سال جاری، دو نکته حائز اهمیت است:

تأثیر گرما بر طهارت:گرمای شدید ممکن است بر ماندگاری وضو یا شرایط محیطی (مانند خشک شدن سریع آب برای تیمم در برخی مناطق) اثر بگذارد. عدم رعایت دقت در طهارت می‌تواند منجر به شکست نماز شود.

تمرکز و خشوع: اگر حوادث محیطی ناشی از گرمای تابستان منجر به از دست رفتن تمرکز و نیت صحیح شود، باید دقت کرد که آیا این امر به سطح «خشوع» (که مستحب است) آسیب زده یا به «نیت» (که رکن است) تعرض کرده است.

 نتیجه‌گیری

نماز شکسته، ناشی از خلل در پیوند میان «ارکان» و «شرایط» است. برای جلوگیری از این امر، مکلف باید علاوه بر رعایت دقیق احکام وضو و پوشش، نسبت به حفظ ارکان در شرایط متغیر محیطی هوشیار باشد. در صورت وقوع شک، بازگشت به اصل صحت یا ضرورت اعاده، مستلزم تسلط بر قواعد فقهی است.

 احکام و شرایط نماز شکسته

(نماز مسافر) در فقه اسلامی

قصر یا شکسته خواندن نمازهای چهاررکعتی (ظهر، عصر و عشا) یکی از رخصت‌ها و احکام قطعی فقه امامیه است که ریشه در قرآن کریم («وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ»، نساء/۱۰۱) و روایات متواتر اهل‌بیت (ع) دارد. مسافر تحت شرایط مشخصی موظف است این نمازها را به‌صورت دورکعتی به‌جا آورد.

 ۱. شرایط هشت‌گانه شکسته شدن نماز

برای این‌که نماز مسافر شکسته شود، تحقق هشت شرط فقهی الزامی است:

1. طی مسافت شرعی: فاصله رفت‌وبرگشت باید حداقل ۸ فرسخ شرعی (تقریباً ۴۱ تا ۴۴ کیلومتر) باشد؛ خواه رفت به تنهایی ۸ فرسخ باشد، یا رفت و برگشت روی‌هم مجموعاً این مسافت را پر کند (مشروط بر آن‌که رفت کمتر از ۴ فرسخ نباشد).

2. قصد مسافت از ابتدای حرکت:مکلف باید از آغاز سفر قصد پیمودن مسافت شرعی را داشته باشد. اگر بدون قصد راه بیفتد و در مسیر ناخواسته به این مسافت برسد، نمازش شکسته نیست مگر اینکه از آن نقطه به بعد، دوباره قصد مسافت شرعی کند.

3. استمرار بر قصد:چنانچه پیش از رسیدن به ۴ فرسخ از قصد خود منصرف یا مردد شود، نمازش تمام خواهد بود.

4. عدم عبور از وطن و عدم قصد اقامت در میانه راه:مسافر در اثنای مسیر نباید از وطن خود بگذرد یا قصد اقامت ده‌روزه در محلی داشته باشد، زیرا عبور از وطن یا اقامه عشره قاطع سفر است.

5. مباح بودن سفر (عدم سفر معصیت): سفر نباید برای کار حرام، کمک به ظلم، یا مصداق عصیان و آزار والدین باشد. مسافر در سفر معصیت از این رخصت محروم است و باید نمازش را تمام بخواند.

6. عدم اتخاذ خانه به‌دوش و چادرنشینی: کسانی که زندگی‌شان پیوسته در سفر می‌گذرد و مکان ثابتی ندارند، نمازشان تمام است.

7. شغل نبودن سفر (مَن شُغلُهُ السَّفَر): رانندگان، ملوانان، کادر پرواز و افرادی که شغل یا مقدمه کارشان در سفر است، نمازشان را کامل به‌جا می‌آورند.

8. رسیدن به حد ترخص: قصر نماز تنها پس از عبور از حد ترخص مبدأ (نقطه‌ای که صدای اذان شهر شنیده نشود و دیوارهای شهر از دید پنهان گردد) جایز است.

 ۲. قواطع سفر

سفر شرعی و حکم شکسته بودن نماز با دو عامل شکسته می‌شود:

- ورود به وطن: رسیدن به وطن مادری یا وطن اتخاذی دائمی.

قصد اقامت ده روزه (اقامه عشره):هرگاه مسافر تصمیم بگیرد دست‌کم ده روز متوالی در یک نقطه بماند، از احکام مسافر خارج شده و نمازش تمام خواهد بود.

۳. احکام روزه مسافر

به‌طور کلی، هر مسافری که وظیفه‌اش خواندن نماز قصر است، روزه‌اش نیز در سفر باطل بوده و باید پس از ماه رمضان قضا نماید، مگر در صورت خروج بعد از اذان ظهر از مبدأ که روزه آن روز صحیح است.

نتیجه‌گیری:

تخفیف در رکعات نماز مسافر، جلوه‌ای از نفی حرج و رحمت الهی در شریعت است. دقت در احراز شروط زمانی و مکانی و رعایت حد ترخص، مرز میان صحت و وجوب اعاده یا قضای فریضه را مشخص می‌سازد

پیام ولیّ‌امر مسلمین جهان حضرت آیت‌الله امام سیّدمجتبی حسینی خامنه‌ای به سی‌وسومین اجلاس سراسری نماز منتشر شد.

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم

توجّه به امر والای «اقامهٔ نماز» و به‌صورت خاص برگزاری اجلاس نماز، از جمله اقدامات ضروری و بایسته‌ای است که از ابتدای دههٔ هفتاد در کشور به همّت عالِم مجاهد و مردمی، استاد قرآن و مبلّغ زبردست حجة‌الاسلام‌والمسلمین قرائتی دامت‌برکاته شکل گرفته است. اهتمام ویژهٔ رهبر عظیم‌القدر شهید اعلی‌الله‌مقامه‌الشّریف به این امر و توصیه‌های مهم، مستمر و مؤکّد ایشان در پیام‌های مربوط به سی‌ و دو اجلاس گذشته نیز بر اهمیّت این خطّ‌مشی می‌افزاید. بی‌شک سخن گفتن یا نوشتن پیرامون نماز، در شأن و تراز وحی الهی و کلمات پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم و ائمّهٔ معصومین علیهم‌الصّلاة و السّلام است و قلم امثال این‌جانب، کوچک‌تر از آن است که در باب عمق معارف نماز مطلبی بنگارد. امّا هویّت و اقتضائات جامعهٔ اسلامی و وظایف خادمان آن خصوصاً رهبری انقلاب اسلامی چنان ایجاب می‌کند که چند جمله‌ای از این جهت برای خودم و آحاد مردم و مسئولان متذکّر شوم.

نماز از جمله زیباترین نعمت‌های بزرگ حضرت حق جلّ‌وعلا، برترین نهاد و نماد و ستون دین، رشتهٔ اتّصال هر یک از ما برای ارتباط نزدیک و مستقیم با منبع لایتناهی و لایزال الهی است. این اکسیر فلاح و رستگاری و رکن حیات طیّبه، هم پشتوانهٔ مستحکم و مستمر و ذخیرهٔ تمام‌نشدنی انسان در مبارزه با شیطان نفس و شیطان‌های دنیوی است، و هم چشمهٔ جوشان عشق و امید و مهربانی و آرامش است، و نزول برکات و فراوانی ارزاق الهی از ناحیهٔ اقامهٔ نماز و استغفار صورت گرفته و افزایش می‌یابد.

امّا فریضهٔ نماز، تنها یک تکلیف فردی نیست و بنا بر آموزهٔ قرآن، برپاداشتن نماز، اوّلین ثمره و نشانهٔ حکومت صالحان است که «اَلّذینَ اِنْ مَکَّنّاهُم فی الأرضِ اَقاموا الصَّلاة».  بیان این آیه دقیقاً پس از آیهٔ وعدهٔ نصرت الهی در مورد یاران خداوند متعال و جهاد آن‌ها در سورهٔ مبارکهٔ حج نشان می‌دهد اقامهٔ نماز به‌عنوان تکیه‌گاه مستحکم ذکر خدا و امید و اعتماد به او، نقش ویژه‌ای در جهاد و فتح و ظفر در میدان‌های مبارزه خصوصاً میدان مبارزه‌ای که امروز پیش روی ملّت ایران است، دارد.

امروز که شرط مُکنت و قدرت مردم عزیز ایران بیش از پیش فراهم شده است، یکایک ملّت مبعوث، مخاطب این دستور مکرّر الهی برای اقامهٔ نماز هستند که «اَقیموا الصَّلاة». علاوه بر این، همهٔ اشخاص مؤثّر در جامعه از پدران و مادران و خانواده‌ها تا معلّمان و دوستان، از اساتید و نخبگان تا چهره‌های شناخته شده و افراد مشهور، و نیز تمامی نهادها و دستگاه‌های فرهنگ‌ساز از جمله مساجد، نماز‌های جمعه، مدارس، دانشگاه‌ها، حوزه‌های علمیّه، صداوسیما، فعّالان فرهنگی و اجتماعی، و بسیج مردمی خصوصاً آن‌هایی که با قشر نوجوان و جوان در ارتباط هستند، مسئولیت مضاعف در این امر دارند.

اقامهٔ نماز در همهٔ مراحل تکمیلی و سطوح تکاملی‌اش در پهنهٔ جامعه و کشوری که پرچم اسلام ناب محمّدی صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم را برافراشته و به حاکمیّت اسلام مفتخر شده، در زمرهٔ اهمّ امور است و برای فراهم شدن زمینهٔ طیّ طریق از مرحلهٔ نهضت و انقلاب اسلامی تا مرحلهٔ جامعهٔ اسلامی، امری ضروری است و بعد از آن است که نِیل به مرحلهٔ تمدّن اسلامی میسور خواهد شد. نهادینه شدن و فراگیر و همگانی شدن نماز و آنگاه تلاش عمومی برای نیکو به‌جای آوردن آن، دو ضلع اصلی خطّ تلاش برای وصول به این مهم است و آبادانی مساجد و سایر تمهیدات برای گسترش کمیّت و ارتقاء کیفیّت صوری نمازهای جماعت و جمعه، مقدّمات لازم برای دست یافتن به این مقصد مهم می‌باشند. در همهٔ این موارد، نقش ائمّهٔ جماعات و جمعه که باید مأمن مردم و گوش شنوا و پذیرای درد دل‌های ایشان باشند، بسیار برجسته است.

امیدوارم که با تفضّلات الهی و توجّه و دعای خاصّ سَرورمان عجّل‌الله تعالی فرجه‌الشّریف، ملّت و کشور عزیزمان در امر اقامهٔ نماز و بهره‌مندی از فیوضات و برکات آن موفّق و مؤیّد باشند.

سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای

۹/مهر/۱۴۰۵

تابستان که از راه می‌رسد با آن گرمای شدیدش هوس های متفاوتی را با خود می آورد.
در این فصل بدن انسان با تعریق زیاد و تغییر فعالیت ها،نیاز های متفاوتی دارد که حواسشون نیست چی می‌خورند،ممکن است با انتخاب های نادرست به بدنشان ضرری برسانند.
از نگاه دین اسلام،بدن انسان امانتی است که خدای متعال به بندگانش داده و تغذیه زیر بنای یک زندگی خوب شادمانه برای عبادت و بندگی خدا است.
راهنمای تغذیه سالم در تابستان ۱۴۰۵به صورت ساده و خودمانی به شما کمک می کندکه چطور با خوراکی ها ی در دسترس مراقب سلامتی خود باشید و تشنگی و گرمای تابستان را تحمل کنید.با یک الگوی غذایی سالم و ساده می توانیم بدن سالم داشته باشیم و با روحیه و پر انرژی به کارهای روزمره خود بپردازیم.

_{تغذیه سالم و هوشمندانه در}  

_{تابستان ۱۴۰۵؛ راهنمای حفظ}  

_{نشاط و سلامت بدن}

فصل تابستان با افزایش دما و طولانی شدن روزها، تغییرات فیزیولوژیکی مشخصی در بدن ایجاد می‌کند. بالا رفتن دمای هوا منجر به افزایش تعریق، دفع آب و مواد معدنی و در نتیجه کاهش سطح انرژی و احساس خستگی مداوم می‌شود. با توجه به شرایط اقلیمی و گرمایش زمین، رعایت اصول تغذیه سالم در تابستان ۱۴۰۵ اهمیتی دوچندان یافته است. یک رژیم غذایی تابستانی متوازن باید بر سه اصل استوار باشد: تأمین هیدراتاسیون، مصرف غذاهای سبک و غنی، و پرهیز از محرک‌های حرارتی.

۱. اولویت هیدراتاسیون و

جایگزینی الکترولیت‌ها

اولین و اساسی‌ترین گام در تغذیه تابستانی، نوشیدن منظم آب است. نباید منتظر احساس تشنگی ماند، زیرا تشنگی نشانه‌ای دیرهنگام از کم‌آبی بدن است. در کنار آب سالم، مصرف شربت‌های سنتی و کم‌شیرین با طبع خنک مانند شربت خاکشیر، تخم شربتی، کاسنی و سکنجبین خیار به نگهداری آب در بافت‌های بدن و تأمین املاح از دست‌رفته کمک شایانی می‌کند.

۲. بهره‌گیری از میوه‌ها و

سبزیجات آبدار

میوه‌ها و سبزیجات فصلی منبعی بی‌نظیر از آب، آنتی‌اکسیدان‌ها و ویتامین‌ها هستند. هندوانه، طالبی، خربزه، خیار، گوجه‌فرنگی و کاهو به دلیل داشتن آب فراوان و فیبر بالا، دمای داخلی بدن را تعدیل کرده و از گرمازدگی پیشگیری می‌کنند. همچنین آنتی‌اکسیدان‌های موجود در میوه‌هایی چون توت‌ها و آلبالو، اثرات منفی تابش فرابنفش نور خورشید بر پوست را خنثی می‌سازند.

۳. انتخاب غذاهای سبک و

هضم‌آسان

دستگاه گوارش در هوای گرم توانایی کمتری در پردازش غذاهای سنگین، چرب و سرخ‌کرده دارد. غذاهایی مانند آب‌دوغ‌خیار، انواع آش‌های سبک و خنک (مانند آش دوغ یا غوره)، سوپ‌های سبزیجات و لبنیات کم‌چرب، گزینه‌هایی بسیار ایده‌آل هستند. پروتئین مورد نیاز بدن نیز بهتر است از منابع زودهضم مانند ماهی، مرغ بخارپز و حبوبات خیسانده تأمین شود.

۴. پرهیزهای ضروری

کاهش مصرف نمک و غذاهای شور برای جلوگیری از دفع آب، و محدود کردن کافئین (قهوه، چای پررنگ) و نوشیدنی‌های گازدار که ادرارآور هستند، ضروری است. همچنین استفاده بیش از حد از ادویه‌های تند و گرم نظیر فلفل و زنجبیل باید محدود شود.

نتیجه‌گیری

تغذیه تابستانی در سال ۱۴۰۵ بر هوشمندی در انتخاب غذا متمرکز است. با مصرف مداوم مایعات، بهره‌گیری از سبزیجات و میوه‌های فصلی و دوری از غذاهای سنگین، می‌توان نشاط جسمی و روحی را در روزهای گرم حفظ کرد و بدنی سالم و پویا داشت.

برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت یاس سپید مراجعه نمایید